Categorieën
Uncategorized

10 jaar geleden…….. Thuiswerken met kinderen deel 2



Vandaag 10 jaar geleden….
You are born and then you die, but in between you can do anything you want. It’s society that created rules for us, but you can break out of that. Een Quote van Zola Jesus die Rob Beckers (Blijmaker) deelde in zijn Instastories vandaag.

Deze week merkte ik dat duidelijkere communicatie en elkaar meer ruimte geven voor mij en mijn gezin enorm hielpen bij het thuiswerken en thuisonderwijs. Van sommige dingen deden we meer en sommige dingen deden we minder (of lekker helemaal niet en de kinderen mochten ook nog een aantal dagen naar de noodopvang).

10 jaar geleden zwaargewond

We gingen de week vol spanning in (vooral ik, want ‘ik moest zoveel en had het zo druk’) maar gedurende de week werd het steeds relaxter. Was er dan helemaal geen spanning? O jawel. Ook deze week waren er weer momenten waarbij de paarse tape heel welkom was en behang en behangplak fijn waren geweest. En net voordat ik onze strategie en bevindingen van deze week in een blog wilde vangen zag ik de quote die Rob deelde. En ik realiseerde me dat het vandaag precies tien jaar geleden is dat mijn dochten zwaargewond raakte na een val van de trap met haar oma.

Waar maak ik me druk om?

Ineens deed het er allemaal niet meer toe. Waar maak ik me eigenlijk druk om? Mijn mooie 10 jarige meisje, blond, rond, gezond en deze week zichzelf overstijgend bij het thuis leren is er nog. Iets waar wij zo dankbaar voor zijn en te weinig bij stil staan. En ik loop te mopperen over de stress van het thuiswerken, de frustratie, de huilbuien van de kinderen en schreeuwende youtubers die onze woonkamer binnen ‘schellen’. (Ja, schellen. Die gasten verdienen met die filmpjes toch genoeg geld om fatsoenlijke geluidapparatuur en microfoons te kopen. Heel irritant-we hebben een verbod op Dutchtuber inmiddels-)

Tien jaar geleden, ons meisje was precies 11 weken oud. Vrienden openden hun nieuwe bedrijfspand en wij gingen voor het eerst samen weer op stap na de geboorte van ons meisje. Opa en oma pasten op. Het werd een dag om nooit te vergeten. Een dag die nog jaren lang invloed zou hebben op, niet alleen ons leven, maar op het leven van de hele familie.

Trotse oma, mijn schoonmoeder, haalde Dirkje uit bed. Ze was lekker aan het kletsen en keutelen met haar kleindochter toen ze met Dirkje op haar arm de trap afliep. Dat was de bedoeling tenminste. Want gelijk bij de eerste tree verstapte ze zich, miste de leuning en tolde van boven naar beneden met baby in haar armen de trap af. Met een klap landen ze op de tegelvloer in de hal. Oma met haar hoofd op de punt van de verwarming. Ze was bij bewustzijn, maar het bloedde hevig. En Dirkje? Dirkje lag levenloos onderaan de trap. Mijn schoonvader was inmiddels de gang in gerend er terwijl alle kleur uit haar kleine gezichtje verdween tilde hij haar op. Een lappenpop hing in zijn armen. Op dat moment dachten opa en oma dat ze een dood meisje in hun armen hadden. In paniek belde ze 112 en probeerden haar wakker te krijgen. Godzijdank lukte dat.

De kracht van onze zorg.

Ondertussen belde ze ons. Wat wij zagen toen we binnenkwamen zal mij de rest van mijn leven bijblijven. Bloed van oma, veel bloed, een lijkbleke huilende baby met een soort toeter op haar hoofd en paniek. Zelf bleef ik destijds wonderbaarlijk genoeg de rust zelve. Toen de ambulance kwam werd ze in een spalkzak gelegd. Ze was gewoon te klein om zo op een brancard te leggen. Het was mijn eerste keer in een ambulance. Op dat moment besefte ik niet precies wat er aan de hand was. De ambulance belde naar de spoedeisende hulp van ziekenhuis 1 en vertelde dat ze eraan kwamen met een baby met hoofdtrauma. Hoofdtrauma? Hoorde ik dat goed? En hoorde ik ook dat ziekenhuis 1 weigerde? WAT? Kan dat? De ambulance belde ziekenhuis 2 en die weigerde ook! Huh? De ambulancemedewerker zei vervolgens: we zijn bij ziekenhuis 1 ook geweigerd dus komen toch naar jullie. Op dat moment duizelde het mij een beetje. In het ziekenhuis werden we bij aankomst gelijk opgevangen door een arts. Dirkje werd op de brancard naar een kamer gebracht waar een team van NEGEN mensen klaar stond om haar te behandelen. Eigenlijk drong het op dat moment pas tot mij door dat er iets heel erg mis was. Dirkje bleek op twee plaatsen haar schedel te hebben gebroken en verschillende kneuzingen over haar hele lijfje te hebben. Ik kan het over de lange nasleep hebben, maar alles kwam goed.

Een happy end dus, dankzij de goede zorg en het adequate optreden van ambulancebroeders, verpleegkundigen, artsen, fysiotherapeuten, psychologen en alle andere zorgverleners die vandaag precies 10 jaar geleden 15 januari klaarstonden voor mijn kind, mijn familie en mij. Ineens besefte ik vandaag: als we 10 jaar geleden corona hadden gehad was er misschien echt geen plek geweest voor mijn baby en had het wellicht heel anders afgelopen. Dus om nog even terug te komen op het geven van ruimte aan elkaar. En op de quote ‘It’s society that created rules for us, but you can break out of that.’ ………ook vanaf maandag wordt hier weer naar eer en geweten gewerkt en thuis les gevolgd. En wel binnen de mogelijkheden van die dag met ruimte en liefde voor elkaar. Want, we doen het toch mooi maar samen. En…..’in between you can do anything you want.’ Van de derde week thuiswerken met kids ga ik een feestje maken. Geniet!

Susanne



Categorieën
Uncategorized

Kinderen, Covid-19 en thuiswerken: hoe doe je dat?

Kinderen, Covid-19 en thuiswerken: hoe doe je dat?
Maandag 4 januari
Na twee-en-een-halve-week vakantie in lockdown zijn de lessen voor scholen weer begonnen. Vanuit huis, dat dan weer wel. Zelf hadden mijn man en ik heel braaf op zondag alles klaargezet: pc, tablet, printjes en twee tassen voor Dirkje die in groep 6 zit en Jack die na zijn kleuterperiode ‘eindelijk mocht gaan leren’ in groep 3. Dag 1 zouden opa en oma oppassen. Na een keurige dagstart via Teams ging Jack tevreden aan de slag. Ik kreeg een foto van opa via whatsapp waar twee brave en gelukkige gezichten op prijkten. Om kwart voor 11 verdrongen donkere zwarte wolken dit zonnige tafereel. Compleet in paniek belde mijn dochter omdat ze niet ingelogd kwam in Teams. ‘Dat is verplicht, mam!’, snikte ze door de telefoon. Omdat opa en oma in hetzelfde dorp wonen besloot ik even op en neer te rijden. Het ongelooflijke gebeurde: ook ik kreeg Teams niet aan de praat. Na maanden Teamsen en Zoomen tijdens vergaderingen en het geven van trainingen, kreeg ik de openingsmeeting van mijn dochter niet aan de praat. Ik bleef kalm, maar voelde het bloed sneller door mijn lijf stromen. Dit is fucking technostress, dacht ik bij mezelf. Dit bespreek ik altijd met de deelnemers tijdens onze Gelukstrainingen. Daarna geef ik tips, heel veel tips om hier mee om te gaan. ‘Rustig blijven, er vloeit geen bloed, laat je niet gek maken, ben lief voor jezelf, geef jezelf de tijd, je bent echt niet de enige…….AAAAAAAAAAARRRRRRGGGGGGG MIJN DOCHTER WIL NU DIE LEUKE OPENINGSMEETING IN MET HAAR KLAS!!!!!! Ik bleef kalm, terwijl dochter steeds paniekeriger werd, Jack ook wel wat aandacht wilde nu mama er toch was en mijn lieve schoonvader goedbedoelde tips en adviezen gaf. En……. toen……pffffff na 20 minuten in deze achtbaan kreeg ik hem aan de praat en zag ze daar eindelijk haar klasgenoten en meester. Halleluja!!! De meester begroette haar hartelijk en vroeg of ze iets over de vakantie wilde vertellen. Haar lip begon te trillen en alle spanning kwam eruit. Dikke tranen rolde over haar wangen en in lange snikkende halen zei ze dat ze haar beurt liever oversloeg………De week was gestart…….hoe lang nog????

Tja, naar aanleiding van bovenstaande (ik heb de week trouwens overleefd. Het is nu vrijdag 20:00 uur. Man en kids hangen in de bank, ik lees en schrijf nog wat) ging ik op zoek naar manieren om het thuiswerken met kinderen meer fun te maken zodat we met ons hele gezin ‘lekker kunnen werken’. Want, als we de Haagse vooruitzichten mogen geloven gaan we na 19 januari nog lekker even door met thuisonderwijs en het werken vanuit huis.
Technisch gezien best lekker – onze kinderen kunnen nu meer tijd doorbrengen met ons ouders, toch? Ehmmmm, nee dus. Een dag of twee thuis moeten werken als je kind ziek is, is een ervaring die velen van ons herkennen – en is redelijk beheersbaar. Maar….hold your horses. Twee dagen is ook echt wel lang genoeg. Twee weken (of zelfs langer) thuiswerken en langdurig voor kinderen zorgen is een echte uitdaging.
Het is een vaardigheid die we moeten leren – (ja ja ook een Gelukzuster is een struggelende moeder) en via (bitrix24.com) kwam ik 5 eenvoudige tips tegen om je te helpen bij het effectiever beheren van je werk en kinderen. Ik deel ze hieronder met de ervaringen die de tips hadden op mij en mijn gezin.

  1. Maak een schema en houd je eraan
    Normaal gesproken hebben schoolgaande kinderen een vast schema – wakker worden, ontbijten, verkleden, naar school gaan, terugkomen van school, huiswerk maken, spelen, slapen, herhalen. Hiermee wil ik zeker niet zeggen dat ze het leuk vinden om hun dag zo strak gepland te hebben, maar het werkt toevallig in ieders voordeel. 😉
    Wanneer je thuis werkt, kan afwijken van dit schema een verkeerd signaal zijn naar je kids – ze denken misschien dat elke dag nu een vakantie is, wat duidelijk niet het geval is. Daarom is het belangrijk om uit te leggen dat “mama en papa geen vakantie hebben” en dat we niet alle tijd aan hun kunnen besteden. Je bent 8 uur per dag naar huis gestuurd om te werken en dat is de tijd dat je beter met rust gelaten kunt worden.

    Nadat je jezelf hebt georganiseerd, moet je je kinderen vervolgens organiseren. Omdat kinderen niet op hetzelfde niveau van begrip opereren als volwassenen, is eenvoudig uitleggen en redeneren misschien niet voldoende.
    Wat echt kan helpen, is het maken van een schema dat zowel voor jou, je partner als je kinderen werkt. Probeer het schema dat je had voor de lockdown, opnieuw te maken – dit maakt het voor iedereen gemakkelijker om eraan te wennen.

    Annemie Schuitemaker van Career&Kids zegt hierover op haar website “Structuur helpt, maar die kan er ook leuk en speels uitzien, zodat ook de kinderen er blij van worden in plaats van een strakke agenda.” Ze geeft hier een voorbeeld om zelf in te vullen.

    Nou…..dit is voor mij een hele fijne gouden tip geweest. Hierbij moet ik wel vermelden dat we dit schema komende week wel weer gaan bijstellen. Mijn kinderen krijgen namelijk van school een werkschema. Bij mijn dochter komt dit redelijk overeen. Mijn zoontje is dagelijks binnen een uur klaar met zijn werk. Dagelijks komt de juf twee keer online voor vragen en instructie. In ons geval heeft Jack dit niet nodig. Hij vogelt het zelf uit. Ik overweeg daarom om ducktypen aan te schaffen zodat hij vanaf volgende week dagelijks een half uur via een game zijn typdiploma kan halen. Met zijn 6 jaar is hij wellicht iets te jong, maar het is mogelijk het niveau aan te passen en de gratis proeflessen vond hij erg leuk. Wordt vervolgd dus. Van collega Fenne begreep ik dat zij in alle dagprogramma’s verplicht beweging tijd had opgenomen voor haar kinderen. Die tip neem ik mee voor volgende week. Ik zal mijn schema komende week delen. (enne blijf vooral flexibel he)

  2. Wees open over je situatie
    Als je vanuit huis werkt en tegelijkertijd voor je kinderen moet zorgen, vertel dit dan aan je collega’s en leidinggevende.
    Sowieso is er niet mis mee om open te zijn naar je collega’s, vooral als het je werk rechtstreeks aangaat. Ten tweede helpt dit je om ongemakkelijke situaties te vermijden, zoals je kind dat plotseling danst en schreeuwt op de achtergrond terwijl je midden in een Teams meeting zit.
    Gedeelde smart…..deze week had ik een meeting met collega Fenne. Stiekem vond ik het wel fijn dat ook daar haar jongste dochter steeds op haar schoot kroop. Tja, gedeelde smart is halve smart. We doen allemaal ons best mensen. En hoe irritant ik het soms vind dat ik weer gestoord wordt, ik sta ook echt vaker even stil in het moment. Hoe tof is het dat de juf van Dirkje gewoon iedere dag even de tijd neemt voor Dirkje alleen omdat ze bepaalde stof echt heel lastig vindt. Complimenten.
  3. Stel beperkingen in
    Direct voortkomend uit tip # 1, dit is iets dat je zo snel mogelijk moet doen. Vertel je kinderen (en de rest van het gezin trouwens ook) dat er bepaalde uren zijn dat je niet voor hen beschikbaar bent, tenzij het een totale noodsituatie is.
    Als je kinderen een schoolgaande leeftijd hebben, zou dit geen groot probleem moeten zijn – ze zouden het moeten begrijpen. Vooral voor kleuters en peuters kan het moeilijker worden omdat ze het concept van ‘thuiswerken’ niet kunnen vatten. In dit geval moet je de ouderwetse truc gebruiken om er een spel van te maken waarin je de regels bepaalt. Houd een ding in gedachten: ga niet allemaal dramatisch doen over je kinderen. Vertel ze gewoon dat ze je altijd kunnen bellen wanneer ze je nodig hebben, terwijl je ze bezig houdt met spelletjes en / of andere activiteiten.
    Nogmaals, het schema dat we eerder noemden, zou ook moeten helpen. Als de kinderen er eenmaal aan gewend zijn geraakt, kun je ze wat meer loslaten en eenvoudiger op je werk concentreren.
    Ehm….beperkingen? Deze hebben wij nog niet helemaal onder de knie thuis. Maurice en ik hebben elkaar hierin proberen af te wisselen deze week. Onze 10-jarige begrijpt het echt wel. We kunnen afspraken met haar maken. De 6-jarige stuiterbal had er meer moeite mee. Het was deze week vaak ‘even niet te doen’. Huilende kinderen, geïrriteerde ouders (mijn man en ik dus maar zo lijkt het alsof het over anderen gaat 😉) en verruimde schermtijden. Ik ben gedurende de week mijn werktijden wat anders gaan verdelen.
  4. Werk samen met je partner in ploegen
    Dat is waar partners voor zijn: om elkaar te helpen! Door om de beurt met je kinderen te spelen en andere huishoudelijke taken samen te delen, wordt de buitensporige last gedeeld.
    Beslis wie er gaat ontbijten, de hond uitlaten, de afwas doen, met je kind spelen, naar de supermarkt gaan, enzovoort. Nogmaals, een leuk plan kan geen kwaad. Als er andere familieleden bij je in huis wonen, waarom zou je die dan ook niet betrekken? Tegenwoordig wordt elke extra hulp gewaardeerd.
    Op dinsdag heb ik mijn ouders gebeld. Die zijn van 11:00 tot 15:00 in huis geweest. Met opa en oma te voet een rondje wandelen is natuurlijk heel gezellig. Wij konden zo mooi even doorwerken. Had mijn moeder ook nog eens een lekker soepje meegenomen voor bij de lunch en nam ze toen ze naar huis ging nog een volle mand strijk mee naar huis. (count your blessings)
    We proberen samen de ochtend vroeger te starten. Dit kunnen we nog wat aanscherpen. Vandaag sprak ik een moeder die vertelde dat zij en haar man afwisselen. De een start om 7 uur met werken tot 10 uur en de ander doet het ochtend ritueel met de kids van wakker maken, ontbijten, aankleden, tanden poetsen en de dagstart.
  5. Vergeet niet om pauzes te nemen
    Gun jezelf wat vrije tijd tijdens werkuren – net zoals je dat op kantoor zou doen. Elk uur een pauze van 10 minuten nemen is een vuistregel – als je huidige werkdruk dat toelaat.
    Gebruik deze tijd verstandig om je hersenen te resetten, laat je kinderen weten dat je er even bent. Loop een mini ommetje, spring even op de trampoline, ga in een boom hangen, pak tot slot een thee of koffie en zetel je weer achter je laptop om wat taken te verzetten.
    Ja, leuk hoor. Maar nu zijn ze eindelijke even stil en rustig…. Ik werk nu maar even door. Herkenbaar? Hier wel. Toch heb ik dit later in de week van me afgezet en ben ik meer pauzes gaan nemen. Normaal ga ik ook altijd rond tien uur even een korte wandeling maken. Dus ieder uur even tien minuten bewegen en kletsen met de kids vond ik heel fijn en zorgde gelijk voor nieuwe energie.
    Meer tips voor thuiswerken vind je ook op arboportaal.nl
    En nu………WEEKEND!!!! Geniet en ben een beetje lief voor elkaar. Hier gaat de tape eraf 😉

Categorieën
Uncategorized

Zorgmedewerkers kampen het vaakst met burnoutklachten

Bij maar liefst 37% van alle verzuimgevallen wordt werkdruk of werkstress als reden voor verzuim gegeven blijkt uit onderzoek van TNO en CBS. Het aantal werknemers met burnoutklachten ligt dit jaar opnieuw rond de 1,3 miljoen en de kosten voor werkgevers zijn gestegen naar jaarlijks inmiddels 3,1 miljard euro. Maatregelen om werkstress en uitval tegen te gaan blijven dus hard nodig.

Zorg

In de zorg kampen werknemers het vaakst met burnoutklachten. Ook dit jaar blijft de zorg samen met het onderwijs en de ICT een van de drie meest kwetsbare sectoren, blijkt uit de meting van TNO in juni 2020. In de ICT is sprake van een stijging van 19 naar 21 procent, in het onderwijs en de zorg is het percentage met klachten met respectievelijk 22 procent en negentien procent vrijwel gelijk gebleven in vergelijking met 2019. “Juist de publieke sectoren die tijdens de coronacrisis zo’n belangrijke rol spelen staan onder druk” concludeert Dorothé van den Aker van Oval. Zij coördineerde de week van de werkstress waar Gelukzusters als partner optrok met Werkdesigners Nederland. “Het moment van meten speelt daarbij naar waarschijnlijk een rol. In juni klommen we uit het dal van de eerste golf. Het aantal besmettingen liep terug, de druk op de zorg verminderde en de vakantie stond voor de deur. Bovendien was er veel waardering voor de inzet van medewerkers in de zorg en het onderwijs, waardoor mensen zich gesteund voelden. Dat is heel anders in de tweede golf waar we nu inzitten. Wanneer je bedenkt dat emotionele uitputting een van de belangrijkste kenmerken is van burnoutklachten, dan moeten we ons terecht zorgen maken of de mensen in de zorg het mentaal gaan volhouden”, gaat Dorothé verder.

De waardering in de zorg is ver te zoeken

Dit ervaarden de Gelukzusters ook tijdens de workshop waardering. Gelukzuster Susanne: “We startte de workshop met een terugblik op het applaus dat zorgverleners massaal kregen tijdens de eerste golf. Ik vroeg wat dit deed met de deelnemers en welk gevoel dit opriep. Deelnemers kregen plaatsvervangende schaamte toen ze dit terugzagen. Er werd gezegd: ‘Het initiatief was destijds goedbedoeld maar de werkelijkheid is nu zoveel anders.’ Een andere deelnemer gaf aan: ’In de ziekenhuizen hebben we nu te maken met agressie, geweld en verschrikkelijke bejegening. De waardering is ver te zoeken.’ Daarom is het juist nu zo belangrijk om als werkgever waardering te tonen. Dit is altijd belangrijk maar nu onmisbaar in de zorg”, gaat Susanne verder.

Goed werkgeverschap biedt maatwerk

Uit het onderzoek blijkt dat 44 procent van de werknemers vindt dat er maatregelen genomen moeten worden tegen werkstress. Ook voor werkgevers is er nog veel winst te behalen. De verzuimkosten gerelateerd aan werkstress waren in 2018, het meest recente jaar waarover dit cijfer bekend is, opgelopen tot 3,1 miljard euro. 43% van de werknemers ervaart een lage autonomie en 38% vindt de taakeisen hoog. “Dit vraagt om individuele aandacht voor medewerkers. Wat drijft iemand in het werk, wat zijn energievreters en waar liggen kansen voor ontwikkeling. Maar ook welke impact heeft deze periode op medewerkers en wat speelt er, niet alleen in het werk. Gevoelens van angst en onzekerheid met betrekking tot het virus, financiële problemen, eenzaamheid, concentratieproblemen of een slechte bureaustoel. Het is voor iedereen anders Maatwerk, individuele aandacht en ook oog blijven houden voor de verbinding met de organisatie, zegt Dorothé. ​

De zorg is net een zeef

“Laat de systeemwereld voor je werken en laat medewerkers vanuit de belevingswereld de patiënt/client/mens helpen. Zorgmedewerkers zijn niet voor niets in dit vak gestapt. Ze willen mensen helpen met zorg en aandacht. Systemen moeten ondersteunen in hun werk en niet afleiden of zelfs frustreren, zeggen de Gelukzusters.

Verloop is heel groot

Binnen twee jaar is 43% van de nieuwe medewerkers weer vertrokken. Dat bleek uit onderzoek van een adviescommissie onder leiding van Doekle Terpstra begin dit jaar.

De overheid kan bijdragen aan het aanpakken van dit maatschappelijke probleem. In de eerste plaats als grote werkgever in kwetsbare sectoren en daarnaast door informatie en middelen beschikbaar te stellen”. Gelukzusters gaven tijdens de week van de werkstress 5 GRATIS workshops waar 85 mensen uit de zorg aan deelnamen. Dit varieerde van verpleegkundigen, crisismanagers, communicatie en hr- medewerkers, psychologen, verzorgenden-ig en artsen. Gelukzusters deelden veel inspiratie en tips om juist in deze tijd geïnspireerd en verbonden te blijven met het werk.

Download hier de factsheet van de Week van de Werkstress 2020.

Bekijk de factsheets van de workshops van de gelukzusters of bel Susanne en Fenne om je te helpen. Samen staan we sterk.

Categorieën
Blog

Terugblik week van de werkstress

Gelukt, wij hebben superveel werkstress gehad deze week!

Wat dacht je van:

  • Als digitale nitwit, in je eentje, voor het eerst online, een workshop geven in plaats van een presentatie…Susanne deed het!
  • Klaar zitten voor je deelnemers en er bij de start zelf pas achter komen dat ze geen van allen in je teams-meeting kunnen…
  • Jezelf uit je eigen online-bijeenkomst gooien als je de breakout-room wil verlaten…
  • Een hele avond twijfelen of je nu wel of niet als Olga Commandeur je workshop zult starten. Fenne deed het tot hilariteit (en een beetje ongemak) van de deelnemers
  • Sowieso twee weken van tevoren bedenken dat je best vijf nieuwe workshops kunt geven en daar deelnemers voor gaat vinden…

    Tja….typisch Gelukzusters. Stel niet uit wat je dit jaar, deze maand, deze week of deze dag kan doen om mensen te inspireren om lekker te werken. ja en dan zal ik er nog even bij vertellen dat we dit, voor een extra portie stress, gewoon tussen al onze andere werkactiviteiten door deden ☺

Stress zat dus… of hebben we dan het concept van de week van de werkstress niet helemaal lekker begrepen? (Vooruit dan, ook een succesje: met onze vijf workshops hebben we mooi 85 deelnemers geïnspireerd om weer lekker te werken 💪 )

Bekijk de samenvatting van de workshops:

Categorieën
Blog

Week van de werkstress

Maak werk van je geluk – lunchsessie

Maandag 16 november
12:30 – 14:00 uur online

In anderhalf uur geeft Gelukzuster Susanne je inzicht in de principes van werkgeluk. Waar wordt werkgeluk nu door beïnvloed? Wat kun je zelf doen om meer plezier te ervaren op je werk? En hoe hou jij ook in drukke, stressvolle tijden de spirit in je team hoog? Je krijgt niet alleen achtergrondinformatie, maar ook praktische voorbeelden uit de zorg en inspirerende tips. Ga jij het verschil maken in jouw organisatie?

Susanne van Riel

Pitstop voor zorgmedewerkers

Dinsdag 17 november  
16:00 – 18:00 uur online

Het is goed om even stil te staan bij hoe je nu in je werk staat.  Tijdens de ‘Pitstop voor zorgmedewerkers’ maak je samen met vakgenoten de balans op. Je kijkt naar hoe effectief en inspirerend jouw bijdrage op dit moment is en welke eerste stappen je kunt zetten om weer vol gas aan de slag te gaan (of misschien wil je juist een versnelling lager óf met meer energie over de finish…)

Deze twee uur nemen Esther van der Heeft en Fenne van den Bos je mee op de figuurlijke racebaan van het werk in de zorg. We kijken naar wat jou aan de gang houdt maar ook naar waar wel even aan gesleuteld mag worden…. Stap jij in?

Esther van der Heeft & Fenne van den Bos               

Never a dull moment: Playful workdesign

Woensdag 18 november
9:00 – 10:30 uur online

In deze workshop maak je kennis met de nieuwste manier om zelf meer flow te creëren: Playful Workdesign. Soms heb je taken die frustrerend, stressvol of uitermate saai zijn. Taken waar je tegenop ziet en die je uit je flow halen. Goed nieuws: deze taken kun je zelf designen. Hoe? Door verschillende strategieën te gebruiken die je helpen om er weer een leuke ervaring van te maken. Dit kan door er een competitie-element, een verhaal of juist iets grappigs aan toe te voegen. Na deze workshop weet je hoe je dat kunt doen én heb je je eigen ‘workhack’ gemaakt.

Werkdesigners Fenne van den Bos, Susanne van Riel, Lea Brinckman

Waardering op je werk

Donderdag 19 november 
9:30 – 11 uur online

Tja, een schouderklopje geven doen we niet zo makkelijk meer. Maar waardering is nu misschien nog wel belangrijker dan ooit. In deze online-bijeenkomst hoor je waarom waardering nou eigenlijk zo belangrijk is, op welke manieren je de mensen om je heen kunt waarderen en welke leuke voorbeelden van waardering er in de zorg al gebruikt worden. Dus wil jij eenvoudig en effectief iets doen om het teamgevoel hoog en je collega’s gemotiveerd te houden? Sluit dan aan bij deze bijeenkomst over ‘waardering in je werk’.

Susanne van Riel

Proactive vitality management

Vrijdag 20 november
9 – 10 uur online

Een dure term voor een ogenschijnlijk simpel principe: Hoe zorg ik ervoor dat ik genoeg energie heb om datgene wat ik wil doen op mijn werk, goed, effectief en met een frisse blik kan doen? We kennen allemaal het principe van moe thuiskomen, op de bank ploffen en een serie bingen (als je meteen kunt gaan zitten en niet ook nog drie hongerige kinderen hoeft te verzorgen). Maar hoe zou het voelen als je fris thuiskomt van je werk en goede energie over hebt voor de rest van je dag? In deze workshop vertellen we je van alles over hoe je pro-actief jouw vitaliteit kunt managen en wat het effect daarvan is. Ook aan toe? Haak een uurtje aan…

Fenne van den Bos en Susanne van Riel

Categorieën
Blog

Ook nu lekker werken

Ook nu lekker werken!

We werken opnieuw thuis en de druk op de zorg stijgt. Dat betekent voor veel mensen meer frustrerende, stressvolle taken en voor de thuiswerkers ook minder verbinding en flow. Het goede nieuws… Je kunt hier zelf iets aan doen! Je kunt deze taken ‘designen’. Hoe? Je bedenkt een ‘workhack’. Je taak blijft hetzelfde, maar je bedenkt een manier om de ervaring van de taak leuker te maken. Bijvoorbeeld door een competitie- of een funelement toe te voegen aan je werk:

– hoe kan ik elke dag drie mails minder versturen dan gisteren?
–  bij hoeveel telefoontjes kan ik mensen lachend op laten hangen?
–  Elke dag een andere foto op je quarantainepak plakken en dan je patiënten ook echt vanuit die rol benaderen.

Met zo’n workhack probeer je jezelf en anderen te inspireren om meer plezier te hebben en vaker flow te ervaren. En dat verhoogt niet alleen je focus en je productiviteit, wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het ook stress vermindert.

Playful Work Design


Er wordt veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar bevlogenheid door o.a. Prof. Arnold Bakker. Bevlogen medewerkers zijn productiever, creatiever en verzuimen minder. Bevlogenheid kenmerkt zich door vitaliteit, toewijding en absorptie. Playful Work Design is ‘een gedragsmatige benadering die een activiteit speelser maakt’ en heeft een positief effect op bevlogenheid. Van je grootste energievreter (unflow) maak je een “spel” op een ludieke (fun) of competitieve manier, ofwel een ‘workhack’. Met zo’n workhack verander je de aanpak of kijk op een vervelende taak of situatie waardoor je er meer plezier in gaat hebben en vaker flow ervaart.

Zo kun je elke dag een e-mail minder verzenden (competitie) of eindig je de mail met een grappige quote (fun). Een buschauffeur die een praatje maakt met passagiers (fun) en zo veel mogelijk met de koppeling afremt (competitie). Het leuke is, het (werk)plezier werkt aanstekelijk voor collega’s én je klanten.

Meer inspiratie of weten over werkdesign: www.werkdesigner.nl/wat-is-werkdesign.

Categorieën
Blog

Doen wat je leuk vindt, dat is pas groei!

Na mijn vakantie open ik mijn mailbox en lees: Miriam heeft besloten dat de rol van leidinggevende niet is wat ze ervan verwacht had en gaat een andere rol vervullen binnen de organisatie.

Wow, denk ik. Ik ken Miriam. Een hele fijne collega die sinds drie jaar een team van 25 medewerkers aanstuurt. Ze is geliefd en goed in haar werk. Ik ben eigenlijk ook verrast en loop naar haar toe. Ze vertelt: Susanne, ik krijg er geen energie van. Ik wil dichterbij de klant staan. Dienstbaar zijn.” Ze vertelt me dat het een grote stap was om te maken. Het voelde spannend.  Aangeven dat je iets niet meer wilt en kunt en dat je een functie in een lagere salarisschaal “ambieert”. Dat hoort toch niet in deze snelle wereld….? Ze besteedt veel tijd aan vergaderen en spreekt haast geen klanten meer. “Dat is juist waarom ik in de zorg wilde werken. Het contact met mensen.”

Wat een dapper besluit denk ik en wat zegt ze dat mooi. Ik reflecteer het op mezelf. Jarenlang was ik bezig om een “Super Senior” Communicatieadviseur te worden. Ik wilde me laten horen en bewijzen dat ik op strategisch niveau mee kon bewegen. Ik volgde de ene na de andere training en bleef me ontwikkelen. Werkte de klok rond en deed altijd die extra stap. Totdat ik mezelf alleen nog maar met beleidsmatige zaken bezig hield en dacht: is dit het nu? Ik kreeg een burn-out, was echt opgebrand. Hoe kan dit? Dacht bij mezelf. Hoezo ik? Ik heb alles wat ik ooit wilde op carrière gebied. Waarom loop ik dan nu tegen deze ongelooflijke muur aan? Het knaagde en me en ik ging door een bijzondere periode. Ik wilde wel beleid maken en koers uitzetten, maar ik wilde ook creatief bezig zijn. Creatieve concepten bedenken, uitwerken, testen, bijstellen, op mijn bek gaan en weer opnieuw beginnen. Toch ‘durfde’ ik dat niet goed in mijn rol als Senior. Want ja, was dat niet ‘een stap terug doen?’

Totdat ik besloot. Dit is het. Creativiteit en werkplezier is wat het gaat worden de komende periode. In de marketing en communicatie adviseerde ik opdrachtgevers altijd om te kiezen. Want, als jij kiest kiezen je klant voor jou. Dus wie ben je, wat doe je en wat wil je bijdragen aan de wereld. Profileren vanuit karakter noemde ik dat. En zelf…..durfde ik nooit te kiezen. Bang dat ik niets te kiezen had op het gebied van opdrachtgevers. Maar ik wist dat mijn hart in de zorg lag. Na 6 jaar communicatiebureau BuroMeer en een paar jaar als senior communicatieadviseur in loondienst besloot ik te kiezen voor mijn eigen geluk en richtte Communicatiezuster op. Met mijn nieuwe bureau ging ik me richten op communicatie enkel en alleen in de zorg. Vanaf dag 1 zat ik vol. Wow, wat gaaf. Toch wilde ik meer bieden aan mijn opdrachtgevers. Ik ontwikkelde mezelf als werkgelukdeskundig en werkdesigner, kwam Fenne tegen en na twee keer koffie en thee (ik de koffie, Fenne de thee) gingen we samen aan de slag als  Gelukzusters met als doel het werkplezier in de zorg te vergroten en collega’s weer lekker te laten werken. Hier komt mijn liefde voor het communicatievak, mijn passie voor het profileren vanuit karakter, het laten groeien van organisaties door ze begeleiden bij hun toekomstige koers, missie, visie en waarden en het laten floreren van medewerkers tot bloei. Ik geloof namelijk dat gelukkige medewerkers zorgen voor gelukkige klanten en iedere organisatie laten floreren. Dat vraagt wel wat van jou als manager en al je collega medewerkers. Dat is LEF.

Terug naar Miriam. Is een ‘hogere’ functie opgeven omdat je er niet gelukkig van wordt zo stom? Zo niet van nu? Ik denk juist dat veel meer mensen dit zouden moeten doen.

Doen wat je leuk vind. Dat is pas groei!

Categorieën
Blog

denk even mee…

Misschien wel een van de lastigste dingen

als je leidinggevende bent: ervoor zorgen dat je teamleden meegaan bij veranderingen. Het gebeurt maar al te vaak dat we veranderingen niet, niet goed of alleen met een hoop gedoe achteraf doorgevoerd krijgen. Hoe komt dat nou, dat dat veranderen zo moeilijk is? En wat kun je als leidinggevende doen om ervoor te zorgen dat een veranderproces wél soepel verloopt?

We vroegen het aan Esther van der Heeft, zij werkt al 25 jaar in de zorg, eerst aan het bed en later als leidinggevende op verschillende managementniveaus. Esther geeft aan: ’In veel gevallen zijn leidinggevenden bezig met een vraagstuk wat hen van buitenaf opgelegd wordt en met een deadline. Dat vraagstuk (nieuwe productienormen, andere registratie-eisen of nieuwe richtlijnen) vraagt om een besluit: hoe gaan we dat aanpakken op onze afdeling?’ Een besluit is op zich zo genomen, maar dan…..

Er is bijna geen besluit dat uiteindelijk niet verrijkt kan worden door de mensen zelf

Helaas blijkt na een tijdje vaak dat zo’n besluit in de praktijk helemaal niet werkt, medewerkers zijn niet aangehaakt op het besluit, kunnen er niet mee werken en raken ontevreden. Dat levert niet alleen een hoop frustratie op, maar kost ook tijd, geld en veel energie van alle partijen. Hm… voor niemand fijn.

Wat werkt dan wel? Bij ieder besluit dat meerdere groepen mensen raakt, laat je die groepen mensen (of een afvaardiging daarvan) meedenken. Als zij meedenken, creëer je in een vroeg stadium betrokkenheid en draagvlak voor het besluit, je tackelt aan de voorkant problemen die je anders pas in de uitvoering tegenkomt, mensen die zich betrokken voelen en mee mogen denken gaan vaak uit zichzelf aan de slag (en zo heb je meteen de rollen verdeeld).

Natuurlijk vraagt deze manier van werken ook iets van jou als leidinggevende. Het helpt als je je medewerkers het vertrouwen geeft dat ze oprecht mee mogen denken en dat je hun mening serieus neemt. Je kunt niet iedereen zijn zin geven of elk voorstel uitvoeren, maar je kunt wel naar mensen luisteren, doorvragen wat er achter hun bezwaren of ideeën zit en dat meenemen in je besluit. Laat mensen, als het kan, zelf aan de slag gaan. Ook als het dan anders gaat of als zij fouten maken. Zelf weet je het ook niet precies toch? Coach je medewerkers, maak tijd voor ze vrij, spar met ze, stel vragen, geef feedback en kom samen tot een breed gedragen voorstel. Een voorstel dat klopt voor jullie afdeling, jullie team en jullie situatie! En als snelheid een issue is, wees daar dan duidelijk over.

En het mooie aan deze manier van veranderingen inzetten? Je hoeft niet steeds brandjes te blussen, maar je kunt met elkaar de focus aanbrengen op die dingen die er echt toe doen

Vaak betrekken we in een klankbordgroep andere managers en staf. Kies er eens voor om juist aan de slag te gaan met de mensen uit je team, artsen, met de cliënten, met die mensen die ook echt dagelijks met het besluit of de verandering te maken hebben

Tips voor de leidinggevende:

  • Schiet niet zelf in de actiestand met het idee dat je je team ontzorgt door het zelf te regelen. Betrek mensen. Als je structureel vergeet om je mensen te betrekken bij besluiten, geef je hen het idee dat ze er niet toe doen.
  • Neem mensen mee in de ‘waarom’: waarom doen we iets wel of juist niet, waarom moet er iets veranderen waarom kiezen we voor deze manier? Zij zijn de experts
  • Vertrouw erop dat het rechtzetten of terugdraaien van besluiten meer tijd, geld en frustratie kost dan het vrijmaken van mensen om met je mee te denken. Het hoeft niet veel tijd te kosten, soms ben je er onder het genot van één kop koffie al uit. En stroperiger wordt het er heus niet van, want je neemt alle mensen mee.
  • Evalueer vaak en snel: wat gaat er goed, wat loopt er nog niet lekker, met welke nieuwe ideeën kunnen we dat dan aanpakken?
  • Wees transparant en nieuwsgierig. Laat mensen aan jou uitleggen hoe het werkt en geef aan dat je hen nodig hebt om dingen goed te regelen. Vraag je medewerkers om hulp: ‘wijs mij erop als het niet lekker loopt, dat is jouw rol, dat mag je. Sterker nog, ik heb je daar keihard in nodig!’

meer weten over leiderschap in de zorg?

Ben je manager/ leidinggevende in de zorg en verlang jij ook wel eens naar een moment van reflectie?  Wil je met een frisse blik kijken naar jouw rol als leidinggevende? En dan met energie terugkeren naar je teams, daar waar de echte race gereden wordt….

Tijdens de pitstop voor leiders met Lef’ maak je samen met vakgenoten de balans op. Je kijkt naar hoe inspirerend en effectief jouw leiderschap op dit moment is en welke eerste stappen je kunt zetten om weer vol gas aan de slag te gaan (of misschien wil je juist een versnelling lager of met meer energie over de finish…)

Categorieën
Blog

Mijn ervaring met stage in deze enorm gekke/spannende tijd

Ook ik zit thuis ja, net als een hoop andere mensen in deze tijd. Ik ben student aan Avans Hogeschool in Breda en ik zit nu in mijn eerst jaar van de opleiding commerciele economie. Ik moest in mijn 4e periode officieel beginnen met stage waar ik natuurlijk heel erg naar uitkeek. Eindelijk een beetje het veld in en ontdekken hoe het er nou echt aan toe gaat. Een echte persoonlijke ontwikkeling. Toen het coronavirus opkwam waren er in ieder geval  bij studenten veel vragen als het om stage ging. Gaat stage nog door? Hoe moet ik nu een stageplek zoeken? Hoe ga ik stage lopen? En zo snap je wel dat er nog veel meer vragen rondgingen. Avans heeft besloten stage door te laten gaan, waar mogelijk, op afstand en dat is dus datgene wat ik nu doe. Ik ben via school terecht gekomen bij de Gelukzusters, waar ik super blij mee ben. En nee dat zeg ik niet omdat ik nu “met ze werk” maar omdat het een heel fijn bedrijf is met een mooi concept en omdat ik super begeleid word. Voor Gelukzusters is het natuurlijk ook nieuw om een stagiair te begeleiden op afstand. Voordat ik begon was er natuurlijk een kennismakingsgesprek en ik maakte me wel een beetje druk over hoe en of ik wel een indruk achter kon laten via Zoom. Nog nooit eerder mee gewerkt, zij kenden mij niet en ik hen niet. Buiten dat nog veel meer andere dingen waar ik me zorgen om maakte omdat ik had gerekend op een totaal andere stage natuurlijk. Er moest een knop omgezet worden. “Oke Sofieke, accepteer het maar. Komende tijd wordt het heel veel bellen, skypen, appen, etc. Misschien ga ik Fenne en Susanne wel nooit in het echt ontmoeten. Hoe gek is dat?!” Ik heb zeker een paar dagen nodig gehad om erin te komen, begrijpen wat- en hoe ze iets doen. 

Ik wil, alle mensen die stage lopen of andere mensen die net nieuw zijn in een bedrijf en op deze bijzondere manier moeten beginnen, een aantal dingen meegeven die je vooral wel en niet moet doen. 

  1. Ik snap dat het eng is en dat je graag indruk wilt maken maar ben gewoon jezelf. Uiteindelijk kun jij niet de hele periode dat je met deze mensen moet werken je anders  voordoen. Laat ze kennismaken met de echte jij en laat weten wie je bent!
  1. In het begin had ik veel vragen en als je tegenover elkaar zit aan het bureau is het natuurlijk super makkelijk en snel om die vraag ff snel te stellen. Zeker omdat je nieuw bent vond ik het spannend om constant te appen voor vragen. Maar dat is echt nergens voor nodig. Elk persoon met een gezond verstand begrijpt dat er, zeker op afstand, veel vragen zijn en dat het niet meer dan normaal is om die gewoon te stellen. 
  1. Doe gewoon veel meetings: Veel meeten, veel vragen stellen, vraag om hulp. Wees niet bang om te zeggen: “zullen we even bellen om te bespreken wat ik vandaag allemaal heb gedaan.” Via deze manier weten beide partijen waar ze aan toe zijn.
  1. Vraag om feedback: feedback vragen is voor mij het beste wat ik kan doen. Ik houd heel erg van bevestiging en dat er gewoon wordt gezegd als ik iets anders moet doen of een kleine aanpassing. Hiermee voorkom je dat je een hele week werkt aan iets wat uiteindelijk misschien helemaal niet de bedoeling was… Communiceer veel en vraag om feedback

Ik wens jullie heel veel succes en vooral veel plezier toe, geniet van je werk, dat is belangrijk

Categorieën
Blog

Wees een superheld, blijf thuis!

Het is tijd voor bewustwording en daar heeft Nederland jullie bij nodig. De zorgverleners, winkelmedewerkers, hulpdiensten en zelfs het leger staan klaar voor ons allemaal. En wat doen een heleboel mensen? Ze houden zich niet aan de adviezen, gaan naar het strand of bos. Daarom willen wij jullie vragen om deze poster massaal online of offline te delen.

Hang deze poster voor je raam, mét je naam erop. Stuur m naar je vrienden en buren, deel jouw poster op je socials en help zo andere mensen om ook bewust thuis te blijven. Samen helpen we de zorg, samen stoppen we dit virus. Dan kunnen we deze zomer allemaal weer naar het strand!

Klik op de download knop, een nieuw scherm opent,  klik op de pijl rechts bovenin naast het kruisje, klik op download image.