Categorieën
Uncategorized

10 jaar geleden…….. Thuiswerken met kinderen deel 2



Vandaag 10 jaar geleden….
You are born and then you die, but in between you can do anything you want. It’s society that created rules for us, but you can break out of that. Een Quote van Zola Jesus die Rob Beckers (Blijmaker) deelde in zijn Instastories vandaag.

Deze week merkte ik dat duidelijkere communicatie en elkaar meer ruimte geven voor mij en mijn gezin enorm hielpen bij het thuiswerken en thuisonderwijs. Van sommige dingen deden we meer en sommige dingen deden we minder (of lekker helemaal niet en de kinderen mochten ook nog een aantal dagen naar de noodopvang).

10 jaar geleden zwaargewond

We gingen de week vol spanning in (vooral ik, want ‘ik moest zoveel en had het zo druk’) maar gedurende de week werd het steeds relaxter. Was er dan helemaal geen spanning? O jawel. Ook deze week waren er weer momenten waarbij de paarse tape heel welkom was en behang en behangplak fijn waren geweest. En net voordat ik onze strategie en bevindingen van deze week in een blog wilde vangen zag ik de quote die Rob deelde. En ik realiseerde me dat het vandaag precies tien jaar geleden is dat mijn dochten zwaargewond raakte na een val van de trap met haar oma.

Waar maak ik me druk om?

Ineens deed het er allemaal niet meer toe. Waar maak ik me eigenlijk druk om? Mijn mooie 10 jarige meisje, blond, rond, gezond en deze week zichzelf overstijgend bij het thuis leren is er nog. Iets waar wij zo dankbaar voor zijn en te weinig bij stil staan. En ik loop te mopperen over de stress van het thuiswerken, de frustratie, de huilbuien van de kinderen en schreeuwende youtubers die onze woonkamer binnen ‘schellen’. (Ja, schellen. Die gasten verdienen met die filmpjes toch genoeg geld om fatsoenlijke geluidapparatuur en microfoons te kopen. Heel irritant-we hebben een verbod op Dutchtuber inmiddels-)

Tien jaar geleden, ons meisje was precies 11 weken oud. Vrienden openden hun nieuwe bedrijfspand en wij gingen voor het eerst samen weer op stap na de geboorte van ons meisje. Opa en oma pasten op. Het werd een dag om nooit te vergeten. Een dag die nog jaren lang invloed zou hebben op, niet alleen ons leven, maar op het leven van de hele familie.

Trotse oma, mijn schoonmoeder, haalde Dirkje uit bed. Ze was lekker aan het kletsen en keutelen met haar kleindochter toen ze met Dirkje op haar arm de trap afliep. Dat was de bedoeling tenminste. Want gelijk bij de eerste tree verstapte ze zich, miste de leuning en tolde van boven naar beneden met baby in haar armen de trap af. Met een klap landen ze op de tegelvloer in de hal. Oma met haar hoofd op de punt van de verwarming. Ze was bij bewustzijn, maar het bloedde hevig. En Dirkje? Dirkje lag levenloos onderaan de trap. Mijn schoonvader was inmiddels de gang in gerend er terwijl alle kleur uit haar kleine gezichtje verdween tilde hij haar op. Een lappenpop hing in zijn armen. Op dat moment dachten opa en oma dat ze een dood meisje in hun armen hadden. In paniek belde ze 112 en probeerden haar wakker te krijgen. Godzijdank lukte dat.

De kracht van onze zorg.

Ondertussen belde ze ons. Wat wij zagen toen we binnenkwamen zal mij de rest van mijn leven bijblijven. Bloed van oma, veel bloed, een lijkbleke huilende baby met een soort toeter op haar hoofd en paniek. Zelf bleef ik destijds wonderbaarlijk genoeg de rust zelve. Toen de ambulance kwam werd ze in een spalkzak gelegd. Ze was gewoon te klein om zo op een brancard te leggen. Het was mijn eerste keer in een ambulance. Op dat moment besefte ik niet precies wat er aan de hand was. De ambulance belde naar de spoedeisende hulp van ziekenhuis 1 en vertelde dat ze eraan kwamen met een baby met hoofdtrauma. Hoofdtrauma? Hoorde ik dat goed? En hoorde ik ook dat ziekenhuis 1 weigerde? WAT? Kan dat? De ambulance belde ziekenhuis 2 en die weigerde ook! Huh? De ambulancemedewerker zei vervolgens: we zijn bij ziekenhuis 1 ook geweigerd dus komen toch naar jullie. Op dat moment duizelde het mij een beetje. In het ziekenhuis werden we bij aankomst gelijk opgevangen door een arts. Dirkje werd op de brancard naar een kamer gebracht waar een team van NEGEN mensen klaar stond om haar te behandelen. Eigenlijk drong het op dat moment pas tot mij door dat er iets heel erg mis was. Dirkje bleek op twee plaatsen haar schedel te hebben gebroken en verschillende kneuzingen over haar hele lijfje te hebben. Ik kan het over de lange nasleep hebben, maar alles kwam goed.

Een happy end dus, dankzij de goede zorg en het adequate optreden van ambulancebroeders, verpleegkundigen, artsen, fysiotherapeuten, psychologen en alle andere zorgverleners die vandaag precies 10 jaar geleden 15 januari klaarstonden voor mijn kind, mijn familie en mij. Ineens besefte ik vandaag: als we 10 jaar geleden corona hadden gehad was er misschien echt geen plek geweest voor mijn baby en had het wellicht heel anders afgelopen. Dus om nog even terug te komen op het geven van ruimte aan elkaar. En op de quote ‘It’s society that created rules for us, but you can break out of that.’ ………ook vanaf maandag wordt hier weer naar eer en geweten gewerkt en thuis les gevolgd. En wel binnen de mogelijkheden van die dag met ruimte en liefde voor elkaar. Want, we doen het toch mooi maar samen. En…..’in between you can do anything you want.’ Van de derde week thuiswerken met kids ga ik een feestje maken. Geniet!

Susanne



Categorieën
Uncategorized

Kinderen, Covid-19 en thuiswerken: hoe doe je dat?

Kinderen, Covid-19 en thuiswerken: hoe doe je dat?
Maandag 4 januari
Na twee-en-een-halve-week vakantie in lockdown zijn de lessen voor scholen weer begonnen. Vanuit huis, dat dan weer wel. Zelf hadden mijn man en ik heel braaf op zondag alles klaargezet: pc, tablet, printjes en twee tassen voor Dirkje die in groep 6 zit en Jack die na zijn kleuterperiode ‘eindelijk mocht gaan leren’ in groep 3. Dag 1 zouden opa en oma oppassen. Na een keurige dagstart via Teams ging Jack tevreden aan de slag. Ik kreeg een foto van opa via whatsapp waar twee brave en gelukkige gezichten op prijkten. Om kwart voor 11 verdrongen donkere zwarte wolken dit zonnige tafereel. Compleet in paniek belde mijn dochter omdat ze niet ingelogd kwam in Teams. ‘Dat is verplicht, mam!’, snikte ze door de telefoon. Omdat opa en oma in hetzelfde dorp wonen besloot ik even op en neer te rijden. Het ongelooflijke gebeurde: ook ik kreeg Teams niet aan de praat. Na maanden Teamsen en Zoomen tijdens vergaderingen en het geven van trainingen, kreeg ik de openingsmeeting van mijn dochter niet aan de praat. Ik bleef kalm, maar voelde het bloed sneller door mijn lijf stromen. Dit is fucking technostress, dacht ik bij mezelf. Dit bespreek ik altijd met de deelnemers tijdens onze Gelukstrainingen. Daarna geef ik tips, heel veel tips om hier mee om te gaan. ‘Rustig blijven, er vloeit geen bloed, laat je niet gek maken, ben lief voor jezelf, geef jezelf de tijd, je bent echt niet de enige…….AAAAAAAAAAARRRRRRGGGGGGG MIJN DOCHTER WIL NU DIE LEUKE OPENINGSMEETING IN MET HAAR KLAS!!!!!! Ik bleef kalm, terwijl dochter steeds paniekeriger werd, Jack ook wel wat aandacht wilde nu mama er toch was en mijn lieve schoonvader goedbedoelde tips en adviezen gaf. En……. toen……pffffff na 20 minuten in deze achtbaan kreeg ik hem aan de praat en zag ze daar eindelijk haar klasgenoten en meester. Halleluja!!! De meester begroette haar hartelijk en vroeg of ze iets over de vakantie wilde vertellen. Haar lip begon te trillen en alle spanning kwam eruit. Dikke tranen rolde over haar wangen en in lange snikkende halen zei ze dat ze haar beurt liever oversloeg………De week was gestart…….hoe lang nog????

Tja, naar aanleiding van bovenstaande (ik heb de week trouwens overleefd. Het is nu vrijdag 20:00 uur. Man en kids hangen in de bank, ik lees en schrijf nog wat) ging ik op zoek naar manieren om het thuiswerken met kinderen meer fun te maken zodat we met ons hele gezin ‘lekker kunnen werken’. Want, als we de Haagse vooruitzichten mogen geloven gaan we na 19 januari nog lekker even door met thuisonderwijs en het werken vanuit huis.
Technisch gezien best lekker – onze kinderen kunnen nu meer tijd doorbrengen met ons ouders, toch? Ehmmmm, nee dus. Een dag of twee thuis moeten werken als je kind ziek is, is een ervaring die velen van ons herkennen – en is redelijk beheersbaar. Maar….hold your horses. Twee dagen is ook echt wel lang genoeg. Twee weken (of zelfs langer) thuiswerken en langdurig voor kinderen zorgen is een echte uitdaging.
Het is een vaardigheid die we moeten leren – (ja ja ook een Gelukzuster is een struggelende moeder) en via (bitrix24.com) kwam ik 5 eenvoudige tips tegen om je te helpen bij het effectiever beheren van je werk en kinderen. Ik deel ze hieronder met de ervaringen die de tips hadden op mij en mijn gezin.

  1. Maak een schema en houd je eraan
    Normaal gesproken hebben schoolgaande kinderen een vast schema – wakker worden, ontbijten, verkleden, naar school gaan, terugkomen van school, huiswerk maken, spelen, slapen, herhalen. Hiermee wil ik zeker niet zeggen dat ze het leuk vinden om hun dag zo strak gepland te hebben, maar het werkt toevallig in ieders voordeel. 😉
    Wanneer je thuis werkt, kan afwijken van dit schema een verkeerd signaal zijn naar je kids – ze denken misschien dat elke dag nu een vakantie is, wat duidelijk niet het geval is. Daarom is het belangrijk om uit te leggen dat “mama en papa geen vakantie hebben” en dat we niet alle tijd aan hun kunnen besteden. Je bent 8 uur per dag naar huis gestuurd om te werken en dat is de tijd dat je beter met rust gelaten kunt worden.

    Nadat je jezelf hebt georganiseerd, moet je je kinderen vervolgens organiseren. Omdat kinderen niet op hetzelfde niveau van begrip opereren als volwassenen, is eenvoudig uitleggen en redeneren misschien niet voldoende.
    Wat echt kan helpen, is het maken van een schema dat zowel voor jou, je partner als je kinderen werkt. Probeer het schema dat je had voor de lockdown, opnieuw te maken – dit maakt het voor iedereen gemakkelijker om eraan te wennen.

    Annemie Schuitemaker van Career&Kids zegt hierover op haar website “Structuur helpt, maar die kan er ook leuk en speels uitzien, zodat ook de kinderen er blij van worden in plaats van een strakke agenda.” Ze geeft hier een voorbeeld om zelf in te vullen.

    Nou…..dit is voor mij een hele fijne gouden tip geweest. Hierbij moet ik wel vermelden dat we dit schema komende week wel weer gaan bijstellen. Mijn kinderen krijgen namelijk van school een werkschema. Bij mijn dochter komt dit redelijk overeen. Mijn zoontje is dagelijks binnen een uur klaar met zijn werk. Dagelijks komt de juf twee keer online voor vragen en instructie. In ons geval heeft Jack dit niet nodig. Hij vogelt het zelf uit. Ik overweeg daarom om ducktypen aan te schaffen zodat hij vanaf volgende week dagelijks een half uur via een game zijn typdiploma kan halen. Met zijn 6 jaar is hij wellicht iets te jong, maar het is mogelijk het niveau aan te passen en de gratis proeflessen vond hij erg leuk. Wordt vervolgd dus. Van collega Fenne begreep ik dat zij in alle dagprogramma’s verplicht beweging tijd had opgenomen voor haar kinderen. Die tip neem ik mee voor volgende week. Ik zal mijn schema komende week delen. (enne blijf vooral flexibel he)

  2. Wees open over je situatie
    Als je vanuit huis werkt en tegelijkertijd voor je kinderen moet zorgen, vertel dit dan aan je collega’s en leidinggevende.
    Sowieso is er niet mis mee om open te zijn naar je collega’s, vooral als het je werk rechtstreeks aangaat. Ten tweede helpt dit je om ongemakkelijke situaties te vermijden, zoals je kind dat plotseling danst en schreeuwt op de achtergrond terwijl je midden in een Teams meeting zit.
    Gedeelde smart…..deze week had ik een meeting met collega Fenne. Stiekem vond ik het wel fijn dat ook daar haar jongste dochter steeds op haar schoot kroop. Tja, gedeelde smart is halve smart. We doen allemaal ons best mensen. En hoe irritant ik het soms vind dat ik weer gestoord wordt, ik sta ook echt vaker even stil in het moment. Hoe tof is het dat de juf van Dirkje gewoon iedere dag even de tijd neemt voor Dirkje alleen omdat ze bepaalde stof echt heel lastig vindt. Complimenten.
  3. Stel beperkingen in
    Direct voortkomend uit tip # 1, dit is iets dat je zo snel mogelijk moet doen. Vertel je kinderen (en de rest van het gezin trouwens ook) dat er bepaalde uren zijn dat je niet voor hen beschikbaar bent, tenzij het een totale noodsituatie is.
    Als je kinderen een schoolgaande leeftijd hebben, zou dit geen groot probleem moeten zijn – ze zouden het moeten begrijpen. Vooral voor kleuters en peuters kan het moeilijker worden omdat ze het concept van ‘thuiswerken’ niet kunnen vatten. In dit geval moet je de ouderwetse truc gebruiken om er een spel van te maken waarin je de regels bepaalt. Houd een ding in gedachten: ga niet allemaal dramatisch doen over je kinderen. Vertel ze gewoon dat ze je altijd kunnen bellen wanneer ze je nodig hebben, terwijl je ze bezig houdt met spelletjes en / of andere activiteiten.
    Nogmaals, het schema dat we eerder noemden, zou ook moeten helpen. Als de kinderen er eenmaal aan gewend zijn geraakt, kun je ze wat meer loslaten en eenvoudiger op je werk concentreren.
    Ehm….beperkingen? Deze hebben wij nog niet helemaal onder de knie thuis. Maurice en ik hebben elkaar hierin proberen af te wisselen deze week. Onze 10-jarige begrijpt het echt wel. We kunnen afspraken met haar maken. De 6-jarige stuiterbal had er meer moeite mee. Het was deze week vaak ‘even niet te doen’. Huilende kinderen, geïrriteerde ouders (mijn man en ik dus maar zo lijkt het alsof het over anderen gaat 😉) en verruimde schermtijden. Ik ben gedurende de week mijn werktijden wat anders gaan verdelen.
  4. Werk samen met je partner in ploegen
    Dat is waar partners voor zijn: om elkaar te helpen! Door om de beurt met je kinderen te spelen en andere huishoudelijke taken samen te delen, wordt de buitensporige last gedeeld.
    Beslis wie er gaat ontbijten, de hond uitlaten, de afwas doen, met je kind spelen, naar de supermarkt gaan, enzovoort. Nogmaals, een leuk plan kan geen kwaad. Als er andere familieleden bij je in huis wonen, waarom zou je die dan ook niet betrekken? Tegenwoordig wordt elke extra hulp gewaardeerd.
    Op dinsdag heb ik mijn ouders gebeld. Die zijn van 11:00 tot 15:00 in huis geweest. Met opa en oma te voet een rondje wandelen is natuurlijk heel gezellig. Wij konden zo mooi even doorwerken. Had mijn moeder ook nog eens een lekker soepje meegenomen voor bij de lunch en nam ze toen ze naar huis ging nog een volle mand strijk mee naar huis. (count your blessings)
    We proberen samen de ochtend vroeger te starten. Dit kunnen we nog wat aanscherpen. Vandaag sprak ik een moeder die vertelde dat zij en haar man afwisselen. De een start om 7 uur met werken tot 10 uur en de ander doet het ochtend ritueel met de kids van wakker maken, ontbijten, aankleden, tanden poetsen en de dagstart.
  5. Vergeet niet om pauzes te nemen
    Gun jezelf wat vrije tijd tijdens werkuren – net zoals je dat op kantoor zou doen. Elk uur een pauze van 10 minuten nemen is een vuistregel – als je huidige werkdruk dat toelaat.
    Gebruik deze tijd verstandig om je hersenen te resetten, laat je kinderen weten dat je er even bent. Loop een mini ommetje, spring even op de trampoline, ga in een boom hangen, pak tot slot een thee of koffie en zetel je weer achter je laptop om wat taken te verzetten.
    Ja, leuk hoor. Maar nu zijn ze eindelijke even stil en rustig…. Ik werk nu maar even door. Herkenbaar? Hier wel. Toch heb ik dit later in de week van me afgezet en ben ik meer pauzes gaan nemen. Normaal ga ik ook altijd rond tien uur even een korte wandeling maken. Dus ieder uur even tien minuten bewegen en kletsen met de kids vond ik heel fijn en zorgde gelijk voor nieuwe energie.
    Meer tips voor thuiswerken vind je ook op arboportaal.nl
    En nu………WEEKEND!!!! Geniet en ben een beetje lief voor elkaar. Hier gaat de tape eraf 😉

Categorieën
Uncategorized

Zorgmedewerkers kampen het vaakst met burnoutklachten

Bij maar liefst 37% van alle verzuimgevallen wordt werkdruk of werkstress als reden voor verzuim gegeven blijkt uit onderzoek van TNO en CBS. Het aantal werknemers met burnoutklachten ligt dit jaar opnieuw rond de 1,3 miljoen en de kosten voor werkgevers zijn gestegen naar jaarlijks inmiddels 3,1 miljard euro. Maatregelen om werkstress en uitval tegen te gaan blijven dus hard nodig.

Zorg

In de zorg kampen werknemers het vaakst met burnoutklachten. Ook dit jaar blijft de zorg samen met het onderwijs en de ICT een van de drie meest kwetsbare sectoren, blijkt uit de meting van TNO in juni 2020. In de ICT is sprake van een stijging van 19 naar 21 procent, in het onderwijs en de zorg is het percentage met klachten met respectievelijk 22 procent en negentien procent vrijwel gelijk gebleven in vergelijking met 2019. “Juist de publieke sectoren die tijdens de coronacrisis zo’n belangrijke rol spelen staan onder druk” concludeert Dorothé van den Aker van Oval. Zij coördineerde de week van de werkstress waar Gelukzusters als partner optrok met Werkdesigners Nederland. “Het moment van meten speelt daarbij naar waarschijnlijk een rol. In juni klommen we uit het dal van de eerste golf. Het aantal besmettingen liep terug, de druk op de zorg verminderde en de vakantie stond voor de deur. Bovendien was er veel waardering voor de inzet van medewerkers in de zorg en het onderwijs, waardoor mensen zich gesteund voelden. Dat is heel anders in de tweede golf waar we nu inzitten. Wanneer je bedenkt dat emotionele uitputting een van de belangrijkste kenmerken is van burnoutklachten, dan moeten we ons terecht zorgen maken of de mensen in de zorg het mentaal gaan volhouden”, gaat Dorothé verder.

De waardering in de zorg is ver te zoeken

Dit ervaarden de Gelukzusters ook tijdens de workshop waardering. Gelukzuster Susanne: “We startte de workshop met een terugblik op het applaus dat zorgverleners massaal kregen tijdens de eerste golf. Ik vroeg wat dit deed met de deelnemers en welk gevoel dit opriep. Deelnemers kregen plaatsvervangende schaamte toen ze dit terugzagen. Er werd gezegd: ‘Het initiatief was destijds goedbedoeld maar de werkelijkheid is nu zoveel anders.’ Een andere deelnemer gaf aan: ’In de ziekenhuizen hebben we nu te maken met agressie, geweld en verschrikkelijke bejegening. De waardering is ver te zoeken.’ Daarom is het juist nu zo belangrijk om als werkgever waardering te tonen. Dit is altijd belangrijk maar nu onmisbaar in de zorg”, gaat Susanne verder.

Goed werkgeverschap biedt maatwerk

Uit het onderzoek blijkt dat 44 procent van de werknemers vindt dat er maatregelen genomen moeten worden tegen werkstress. Ook voor werkgevers is er nog veel winst te behalen. De verzuimkosten gerelateerd aan werkstress waren in 2018, het meest recente jaar waarover dit cijfer bekend is, opgelopen tot 3,1 miljard euro. 43% van de werknemers ervaart een lage autonomie en 38% vindt de taakeisen hoog. “Dit vraagt om individuele aandacht voor medewerkers. Wat drijft iemand in het werk, wat zijn energievreters en waar liggen kansen voor ontwikkeling. Maar ook welke impact heeft deze periode op medewerkers en wat speelt er, niet alleen in het werk. Gevoelens van angst en onzekerheid met betrekking tot het virus, financiële problemen, eenzaamheid, concentratieproblemen of een slechte bureaustoel. Het is voor iedereen anders Maatwerk, individuele aandacht en ook oog blijven houden voor de verbinding met de organisatie, zegt Dorothé. ​

De zorg is net een zeef

“Laat de systeemwereld voor je werken en laat medewerkers vanuit de belevingswereld de patiënt/client/mens helpen. Zorgmedewerkers zijn niet voor niets in dit vak gestapt. Ze willen mensen helpen met zorg en aandacht. Systemen moeten ondersteunen in hun werk en niet afleiden of zelfs frustreren, zeggen de Gelukzusters.

Verloop is heel groot

Binnen twee jaar is 43% van de nieuwe medewerkers weer vertrokken. Dat bleek uit onderzoek van een adviescommissie onder leiding van Doekle Terpstra begin dit jaar.

De overheid kan bijdragen aan het aanpakken van dit maatschappelijke probleem. In de eerste plaats als grote werkgever in kwetsbare sectoren en daarnaast door informatie en middelen beschikbaar te stellen”. Gelukzusters gaven tijdens de week van de werkstress 5 GRATIS workshops waar 85 mensen uit de zorg aan deelnamen. Dit varieerde van verpleegkundigen, crisismanagers, communicatie en hr- medewerkers, psychologen, verzorgenden-ig en artsen. Gelukzusters deelden veel inspiratie en tips om juist in deze tijd geïnspireerd en verbonden te blijven met het werk.

Download hier de factsheet van de Week van de Werkstress 2020.

Bekijk de factsheets van de workshops van de gelukzusters of bel Susanne en Fenne om je te helpen. Samen staan we sterk.