Categorieën
Blog

Doen wat je leuk vindt, dat is pas groei!

Na mijn vakantie open ik mijn mailbox en lees: Miriam heeft besloten dat de rol van leidinggevende niet is wat ze ervan verwacht had en gaat een andere rol vervullen binnen de organisatie.

Wow, denk ik. Ik ken Miriam. Een hele fijne collega die sinds drie jaar een team van 25 medewerkers aanstuurt. Ze is geliefd en goed in haar werk. Ik ben eigenlijk ook verrast en loop naar haar toe. Ze vertelt: Susanne, ik krijg er geen energie van. Ik wil dichterbij de klant staan. Dienstbaar zijn.” Ze vertelt me dat het een grote stap was om te maken. Het voelde spannend.  Aangeven dat je iets niet meer wilt en kunt en dat je een functie in een lagere salarisschaal “ambieert”. Dat hoort toch niet in deze snelle wereld….? Ze besteedt veel tijd aan vergaderen en spreekt haast geen klanten meer. “Dat is juist waarom ik in de zorg wilde werken. Het contact met mensen.”

Wat een dapper besluit denk ik en wat zegt ze dat mooi. Ik reflecteer het op mezelf. Jarenlang was ik bezig om een “Super Senior” Communicatieadviseur te worden. Ik wilde me laten horen en bewijzen dat ik op strategisch niveau mee kon bewegen. Ik volgde de ene na de andere training en bleef me ontwikkelen. Werkte de klok rond en deed altijd die extra stap. Totdat ik mezelf alleen nog maar met beleidsmatige zaken bezig hield en dacht: is dit het nu? Ik kreeg een burn-out, was echt opgebrand. Hoe kan dit? Dacht bij mezelf. Hoezo ik? Ik heb alles wat ik ooit wilde op carrière gebied. Waarom loop ik dan nu tegen deze ongelooflijke muur aan? Het knaagde en me en ik ging door een bijzondere periode. Ik wilde wel beleid maken en koers uitzetten, maar ik wilde ook creatief bezig zijn. Creatieve concepten bedenken, uitwerken, testen, bijstellen, op mijn bek gaan en weer opnieuw beginnen. Toch ‘durfde’ ik dat niet goed in mijn rol als Senior. Want ja, was dat niet ‘een stap terug doen?’

Totdat ik besloot. Dit is het. Creativiteit en werkplezier is wat het gaat worden de komende periode. In de marketing en communicatie adviseerde ik opdrachtgevers altijd om te kiezen. Want, als jij kiest kiezen je klant voor jou. Dus wie ben je, wat doe je en wat wil je bijdragen aan de wereld. Profileren vanuit karakter noemde ik dat. En zelf…..durfde ik nooit te kiezen. Bang dat ik niets te kiezen had op het gebied van opdrachtgevers. Maar ik wist dat mijn hart in de zorg lag. Na 6 jaar communicatiebureau BuroMeer en een paar jaar als senior communicatieadviseur in loondienst besloot ik te kiezen voor mijn eigen geluk en richtte Communicatiezuster op. Met mijn nieuwe bureau ging ik me richten op communicatie enkel en alleen in de zorg. Vanaf dag 1 zat ik vol. Wow, wat gaaf. Toch wilde ik meer bieden aan mijn opdrachtgevers. Ik ontwikkelde mezelf als werkgelukdeskundig en werkdesigner, kwam Fenne tegen en na twee keer koffie en thee (ik de koffie, Fenne de thee) gingen we samen aan de slag als  Gelukzusters met als doel het werkplezier in de zorg te vergroten en collega’s weer lekker te laten werken. Hier komt mijn liefde voor het communicatievak, mijn passie voor het profileren vanuit karakter, het laten groeien van organisaties door ze begeleiden bij hun toekomstige koers, missie, visie en waarden en het laten floreren van medewerkers tot bloei. Ik geloof namelijk dat gelukkige medewerkers zorgen voor gelukkige klanten en iedere organisatie laten floreren. Dat vraagt wel wat van jou als manager en al je collega medewerkers. Dat is LEF.

Terug naar Miriam. Is een ‘hogere’ functie opgeven omdat je er niet gelukkig van wordt zo stom? Zo niet van nu? Ik denk juist dat veel meer mensen dit zouden moeten doen.

Doen wat je leuk vind. Dat is pas groei!